Al 25 jaar vrijwilliger bij Rijserf

Zolang ik gezond ben, blijf ik dit nog wel even doen!

Al 25 jaar lang is Ellie Huijbregts (83) een vertrouwd gezicht op Rijserf. Wat ooit begon met avondbezoekjes aan haar schoonouders, groeide uit tot een waardevolle rol als vrijwilliger. “Ik had 25 jaar geleden niet gedacht dat ik nu nog vrijwilliger zou zijn. Maar moet je me nu eens zien… ik ben 83 en ik doe het nog steeds!”

“Kom, we gaan gezellig in de huiskamer koffie drinken,” zei Ellie vroeger tegen haar schoonouders. “Daar zaten meer bewoners, en daar schonk ik dan ook gewoon koffie voor in en maakte ik een praatje mee.” Niet veel later werd haar gevraagd of ze geen vrijwilligerswerk wilde komen doen op Rijserf. “En zo ben ik erin gerold,” vertelt Ellie lachend.

Steeds meer ruimte voor vrijwilligerswerk

Ellie begon met haar vrijwilligerswerk op haar 58e, toen alleen nog in de avonden. “Wij hadden een bedrijf aan huis, dus ik had ik nog niet zoveel tijd.” Toen hun zoon het bedrijf overnam, ontstond er meer ruimte voor vrijwilligerswerk. Zo sloot ze aan bij de kapeldienst, hielp ze bij activiteiten en ontdekte ze een nieuwe passie: bloemschikken. “Beide doe ik nu nog steeds. De kapeldienst af en toe, want daarmee wisselen we elkaar af. En bloemschikken doe ik elke woensdagmorgen. Heerlijk om te doen!” Daarnaast schenkt ze op zaterdag koffie en springt ze soms bij op de woongroepen wanneer er extra handig nodig zijn.

“Ik krijg er altijd een fijn gevoel van”

Wat Ellie al 25 jaar lang drijft? “Vooral de mensen! Als ik thuiskom heb ik altijd een fijn gevoel, dat ik er weer even kon zijn.” Tijdens het bloemschikken gaat het niet om het resultaat, maar juist om het contact en plezier. Ellie vertelt: “Er komen ook altijd mensen bijzitten voor de gezelligheid, die drinken dan lekker een kopje koffie en kijken naar het bloemschikken.” 

Ellie is er om de bewoners te helpen, maar zij leert ook van de bewoners. “Sommigen weten zelfs meer over de bloemen dan ik. Dan vertellen zij mij welke bloemen het zijn. Daar leer ik ook weer van.” De dankbaarheid die ze ontvangt, raakt haar elke keer weer. “Mensen zeggen dan: ‘Fijn dat je me geholpen hebt.’ Dat doet echt wat met me.”

Van 58 naar 83 – en nog lang niet klaar

Toen Ellie begon met vrijwilligerswerk, dacht ze dat ze het maar een paar jaar vol zou houden. “Ik vond mezelf op mijn 58e eigenlijk al te oud om te beginnen,” zegt ze lachend. “Maar nu ben ik 83 en doe ik het nog steeds.” Ellie maakt zelfs gebruik van de vrijwilligersapp. “Ik heb wat hulp gekregen van Monique, en nu lukt het me prima. Het is echt heel handig!”

Ellie helpt niet alleen ouderen. Sinds kort leest ze ook voor op het kinderdagverblijf waar haar kleindochter werkt. “Dat is op een boerderij. Het voorlezen doen we gewoon in de stal, op het hooi!” Twee totaal verschillende doelgroepen, maar beide geven haar energie. “De kinderen noemen mij ‘Oma Ellie’, dat vind ik zó leuk!”

Vrijwilligerswerk houdt Ellie gezond

Ellie gelooft dat haar vrijwilligerswerk haar fit houdt. “Als ik zelf gezond blijf, kan ik dit blijven doen. Ik ken vrijwilligers die in de 90 zijn. Dan denk ik: zou ik dit later ook nog kunnen? Ik hoop het wel!”

Het werk maakt haar bovendien dankbaar. Door haar leeftijd voelt ze een bijzondere verbinding met de bewoners. “Sommigen zijn net zo oud als ik. Dan ben ik blij dat ik ze kan helpen.”

“Vrijwilligers zijn onmisbaar”

Wat Ellie nieuwe vrijwilligers wil meegeven? “Vrijwilligerswerk is zó belangrijk. Zonder vrijwilligers kan Avoord veel activiteiten niet organiseren. En ik hoop dat Avoord de komende 25 jaar net zulke mooie dingen kan blijven doen voor de mensen!”